Het corso zelf blijft in de periode 1972-1982 min of meer stabiel. Wel worden de vormen sierlijker, stijgt de aandacht voor de achterkant van de wagens en komt begin jaren tachtig een ontwikkeling op gang naar dynamische en ruimtelijke wagens. Het aantal benodigde dahlia's stijgt jaarlijks, zodat er rond 1980 gemiddeld zo'n 100.000 bloemen op een wagen prijken.

Rond de bloemenstoet ontstaat echter een belangrijke verandering. Lang, heel lang is het corso het enige evenement op de tweede zondag van september geweest.
Het duurt tot 1974 voordat het corsobestuur het initiatief neemt om nevenactiviteiten te organiseren. Het bestuur heeft er dan ook reden toe, want het corso van 1972 is door het slechte weer financieel desastreus verlopen. Deze extra activiteiten kunnen bezoekers niet alleen langer in Valkenswaard houden, maar ook raken wellicht nieuwe groepen bezoekers geïnteresseerd. Er is een muziekshow op de Markt, winkels zijn tot 's avonds open en er is een vuurwerk bij het Oude Kerkhof. In de jaren daarna breiden de activiteiten zich uit met een dahliatentoonstelling, een sierkunstexpositie en later een IVN-natuurwandeling. Deze mix blijft jarenlang in stand.

In 1978 en 1982 haken de Valkenswaardse winkeliers in met een braderie. Terugkijkend is dit een opmaat geweest voor de groots opgezette braderie die onder de naam de 'Schuifel' tussen 1985 en 1988 veel publiek trekt. Het corso en de Schuifel vullen elkaar aardig aan, maar door de parcourswijziging in 1989 komt er een einde aan de Schuifel. Maar duidelijk is dat nevenactiviteiten niet meer kunnen ontbreken. Er ontstaat een nieuwe kans voor het corsobestuur. De speciaal daarvoor opgerichte commissie ARC (Activiteiten Rond het Corso) zorgt onder het motto 'Poppen aan het dansen' voor een nevenprogramma. Het nevenprogramma moet niet alleen in het verlengde van het corso liggen en een culturele invulling kennen, maar bovenal moet het van het corso een 'dagje Valkenswaard' maken.
Er is een poppenmarkt, kinderplein, jeugdige corsobezoekers krijgen ballonnen en leden van de gezamenlijke toneelverenigingen zijn als poppen op het parcours te vinden.
Het Gele Rijersplein is gereserveerd voor muziek en dans en tot slot is er een poppenkast bij het gemeentehuis.

De jaarlijkse thema's van de nevenactiviteiten wisselen, maar de ingrediënten blijven.
Eind jaren negentig komt de nadruk steeds meer te liggen op het vermaken van de jeugdigen, zeker nadat vanaf 1999 kinderen gratis toegang krijgen tot het corso. De 'Kindertruuk' wordt een begrip bij deze jeugdige doelgroep. Zeker in jaren met goed weer zorgen de nevenactiviteiten voor een gezellige sfeer rondom het corso.

> Lees verder:Een promotieteam, een nieuw parcours en een monument (1986-1989)

> Terug naar inhoud Corsohistorie